Humerał

Humerał wywodzi się ze starożytnej chusty noszonej na ramionach i szyi przez ludzi należących do wyższych warstw społecznych. Częścią szat liturgicznych stał się dopiero w IX w. we Frankonii. Dzisiaj przedstawia się on jako niewielka chusta ze lnu lub innej tkaniny szlachetnej, naturalnej lub syntetycznej, odpowiadającej powadze i świętości liturgii.

Symbolika w humerale widziała najpierw chustę, którą Chrystusowi zawiązano oczy, gdy się z Niego naigrawano. Symbolika zaś zawarta w modlitwie przeznaczonej do odmawiania przy jego wkładaniu.

Modlitwa ta brzmi: "Włóż, o Panie, hełm zbawienia na moją głowę, dla odparcia wszelkich ataków diabelskich". Kapłan odmawiając tę modlitwę, wkładał

humerał

najpierw na głowę, a potem dopiero owijał nim szyję. Hełm zbawienia miał strzec kapłana przed złymi myślami tak w czasie liturgii, jak i poza liturgią, a także przed złymi słowami wydobywanymi z gardła, owijanego humerałem.

Czysto praktycznym powodem jego noszenia jest ochrona alby przed potliwością kapłana lub lektora. Ewentualnie dla ukrycia stroju świeckiego, który nie powinien być widoczny zza alby.